Büyüyorum…
Bizimkilerin yemek yeme meraklarından geçmiş yazılarımda bahsetmiştim. Ancak o zamandan bu zamana birşeyler değişmiş olmalı ki, onların yedikleri şeyler gözüme farklı görünmeye başladı. Artık onlar yerken ben peçete, pipet, boş kağıt bardak gibi şeylerle oyalanmak istemiyorum.
Artık açık açık söyleyeceğim ya ucundan biraz bana da verin ya da beni götürmeyin !
Annemin, babamın kucağında, yollarda, arabalarda, uçakta, gemide sallanırken uyudum, hatta eskiden beni dizlerinde salladıklarında bile uyurdum. Ama böylesini hiç görmedim…
Kendimi boşlukta gibi hissettim, sallandıkça esen rüzgarı, hareket eden dünyayı düşündüm. Anladım ki Dünya çok sallantılı pek de bir çalkantılı…
Salıncağa bindim ben…
Hollywood’da şu ünlü Oscar ödüllerinin yapıldığı Kodak Theatre‘a gidip de, Hollywood Sign önünde poz vermeden duramazdım. Bende normal olanı yaptım ve pozumu verdim. Ancak hemen bu poz sonrasında reklam teklifleri, film teklifleri, hatta pembe dizi teklifleri bile aldım…
Bana en cazip gelen film teklifi ise “Superman Junior” oldu. Ama net kararımı diğer stüdyolardan gelen teklifleri değerlendirdikten sonra vereceğim. Uzun süreli sözleşmelerden kaçınıyorum. Bu film sektörü bildiğiniz gibi değil 
Son Yorumlar