Az gittik uz gittik. Okyanuslar, buzullar, dağlar, denizler aştık. Uçaktan indik arabaya bindik, arabadan indik, gemiye bindik ve evimize ulaştık. Aslında benim için evim demek biraz zor. Ne de olsa 7 aylık yaşantımın 3 ayını başka evde geçirdim. Ama yinede buraya gelince herşey pek bir tanıdık geldi.
İlk yıkandığıım banyo, anneme sarılıp uyuduğum koltuk, babamın kucağında bir ileri bir geri gezdiğim koridor, camdan gördüğüm manzara…
Ama birilerinin dediği gibi; “insanın evi, doğduğu yer değil, doyduğu yerdir” 
canım benim okadar şanslısınki doruk inşallah hayatının sonuna kadar bu şansın devam eder gördüğüm kadarıyla çok güzel çok rahat bir hayatın var allah bunu daim etsin. benim oğlumun ismide doruk ama istanbulda yaşıyoruz benim oğlum senin kadar şanslı, güzel yerde doğmadı. Allah seni nazardan kötü gözden sakınsın